مشتریان
ویلا Mairea برای هری و مایر گولیخسن، که آلتو در سال 1935 به آنها معرفی شد، توسط نیلز-گوستاو هال طراحی شد. هال مایل بود طرح های مبلمان چوب خم خود را تبلیغ کند. مایر، که این خانه به نام او نامگذاری شد، دختر والتر اهلستروم، از شرکت چوب و کاغذ بود. او در اوایل دهه 1920 در پاریس نقاشی خواند و در سال 1928 با تاجر Harry Gullichsen ازدواج کرد که چهار سال بعد مدیر عامل شرکت A. Ahlström شد. Maire و Hahl این ایده را داشتند که یک گالری هنری آوانگارد در هلسینکی تأسیس کنند تا به عنوان کانون فرهنگ مترقی عمل کند، و در زمان مناسب این گالری به "ARTEK" تبدیل شد که اکنون به عنوان تولید کننده و توزیع کننده مبلمان و ظروف شیشه ای آلتو به شهرت جهانی رسیده است.
گالیچسنها به امکان آرمانشهر اجتماعی مبتنی بر پیشرفت تکنولوژی اعتقاد داشتند و در آلوار آلتو طراحانی را یافتند که ایدهآلهای آنها را به اشتراک میگذاشت و میتوانست به آنها بیان معماری قانعکنندهای بدهد. آلتو و همسر اولش آینو پروژه های مختلفی را برای شرکت اهلستروم انجام داده بودند، از جمله مسکن کارگران، تسهیلات اجتماعی و کارخانه مشهور Sunila که در سال 1939 تکمیل شد، اما در خود ویلا Mairea بود که شخصیت آرمانشهری آنها نشان داده شد. به طور کامل
پروژه های خانوادگی
این ویلا سومین خانه بزرگی بود که با پول اهلستروم ساخته شد. در سال 1877، بنیانگذار شرکت، پدربزرگ Maire، Antti Ahlström، یک خانه چوبی با ابهت به عنوان یک اقامتگاه خانوادگی در نورمارکو، روستایی در چند مایلی شهر پوری در ساحل غربی فنلاند، ساخته بود. در آغاز قرن، پدرش، والتر، یک خانه هنر نو را در یک مکان مجاور سفارش داد. همانطور که گوران شیلد، زندگینامهنویس آلتو اشاره کرده است، هر کدام نماینده ارزشهای زمان خود بودند: اولی بیانی از اقتدار نیمه فئودالی بود که حول یک سبک بسیار رسمی زندگی سازماندهی شد، دومی که بر «خوشبختی خانگی حاصل از ثروت مستحکم» تأکید میکرد. اتاقهای راحت، مبلمان دنج و باغهای مجلل و مرتب. این ویلای جدید – که قرار بود به عنوان خانه تابستانی استفاده شود، نوعی خلوتگاه به طبیعت سنتی در فنلاند – برای بیان آرزوهای نسل جدید و دیدگاه گولیچسن ها از «زندگی خوب» بود که معتقد بودند صنعتی شدن در نهایت به آن منجر خواهد شد. در اختیار اکثریت در کشور تازه استقلال یافته قرار گیرد.
تفریحات دریایی اجاره ویلاهای شمال
آلتو کار بر روی ویلا را در اواخر سال 1937 آغاز کرد و مشتریانش تقریباً به او دست آزاد دادند.[2] اولین پیشنهاد او یک کلبه روستایی بود که از خانه های کشاورزی بومی الگوبرداری شده بود. با این حال، در اوایل سال 1938، الهام از منبعی کاملاً متفاوت بود، اقامتگاهی به نام "Fallingwater" که توسط فرانک لوید رایت طراحی شده بود، که به لطف نمایشگاهی در موزه هنر مدرن نیویورک و انتشار در Life و به تازگی مورد تحسین بین المللی قرار گرفته بود. مجلات تایم و همچنین در مجلات معماری. شیلد به ما میگوید که علاقه آلتو به این طرح چنان بود که سعی کرد گالیخسنها را متقاعد کند تا خانهشان را بر روی رودخانهای در زمین آلستروم در چند مایلی نورمارکو بسازند.
سرپانتین
تأثیر فالینگ واتر در چندین برگه مطالعاتی مشهود است که بالکنهایی با بالکن و یک طبقه زیرزمین مواج را نشان میدهد که به عنوان جایگزینی برای اشکال طبیعی رودخانه و صخرهها در نظر گرفته شده است. در طرحهای بعدی، زیرزمین آزاد بهعنوان یک استودیوی طبقه فوقانی با دیوار مارپیچ فرو رفته در یک سالن ورودی یک و نیم طبقه ظاهر میشود و سقفی در اطراف شومینه را تشکیل میدهد. شکل موجمانند و موجمانند قبلاً بهعنوان یک انگیزه از کار آلتو تثبیت شده بود: از گلدانهای طراحیشده برای «رستوران ساووی» در هلسینکی آشنا بود. همچنین در بخش دوم برنده جایزه غرفه فنلاند در نمایشگاه بینالمللی هنر و تکنیکهای مدرن (نمایشگاه جهانی پاریس 1937) به نام «تسیت تسیت پوم» برجسته شد. آلتو با طراحی متفاوت جایزه اول را به دست آورد و، بدون اینکه ایده خوبی را هدر دهد، از پارتیشن های سینوسی وسیع به عنوان ابزار فضایی اولیه طراحی استادانه خود برای نمایشگاه نیویورک در سال 1939 استفاده کرد.ش
اشکال آزاد طبیعت به عنوان نمادهای آزادی انسان تلقی می شدند و آلتو در اوایل سال 1926 اظهار داشت که "خط منحنی، زنده و غیرقابل پیش بینی که در ابعادی ناشناخته برای ریاضیات جریان دارد، برای من تجسم هر چیزی است که تضاد را در دنیای مدرن بین مکانیکی وحشیانه و زیبایی مذهبی در زندگی. این واقعیت که کلمه فنلاندی aalto به معنای "موج" است، بدون شک به جذابیت او در این موتیف جذابیت خاصی بخشید.
اجاره ویلاهای آستارا با حیاطی بزرگ